از نظر قانون ثبت اسناد و املاک، ثبت رسمی معامله خودرو اجباری نیست؛ مواد ۴۶ و ۴۷ ثبت را جز در معاملات املاک و چند سند معین اختیاری میدانند. با این حال، مقررات تعویض پلاک ممکن است عملاً سند رسمی را لازم کند.
قانون ثبت اسناد و املاک کدام معاملات را اجباری کرده است؟
ماده ۴۶ قانون ثبت اسناد و املاک، مصوب ۱۳۱۰، با این جمله شروع میشود: «ثبت اسناد اختیاری است مگر در موارد ذیل». موارد استثنا در این ماده، عقود و معاملات راجع به عین یا منافع املاکی است که قبلاً در دفتر املاک ثبت شده و معاملات راجع به حقوقی که در دفتر املاک ثبت شده است.
ماده ۴۷ قانون ثبت دو دسته دیگر را اضافه میکند و آن را به جاهایی محدود میکند که اداره ثبت و دفاتر اسناد رسمی وجود دارد و وزارت دادگستری مقتضی بداند: معاملات اموال غیرمنقولی که در دفتر املاک ثبت نشده، و صلحنامه، هبهنامه و شرکتنامه. ضمانت اجرای این دو ماده در ماده ۴۸ قانون ثبت آمده است: سندی که باید ثبت میشده و ثبت نشده، در ادارات و دادگاهها پذیرفته نمیشود.
خودرو در کدام دسته قرار میگیرد؟
خودرو مال منقول است و بیع آن در هیچیک از موارد ماده ۴۶ و ماده ۴۷ قانون ثبت اسناد و املاک نیامده است. نتیجه متن قانون ثبت این است که ثبت رسمی معامله خودرو تابع قاعده عام اختیاری بودن ثبت است و ضمانت اجرای ماده ۴۸ قانون ثبت به قرارداد عادی فروش خودرو نمیرسد.
به نظر میرسد اگر خودرو از راه صلح یا هبه منتقل شود، وضع متفاوت باشد، چون بند ۲ ماده ۴۷ قانون ثبت صلحنامه و هبهنامه را بدون تفکیک منقول و غیرمنقول آورده است. اجرای عملی این بند به تصمیم مقرر در صدر ماده ۴۷ بستگی دارد.
سند رسمی خودرو چه مزیتی بر قرارداد عادی دارد؟
اختیاری بودن ثبت به این معنا نیست که سند رسمی و عادی یک اثر دارند. ماده ۹۲ قانون ثبت اسناد و املاک مقرر میکند که مدلول اسناد رسمی راجع به دیون و سایر اموال منقول «بدون احتیاج حکمی از محاکم» لازمالاجراست، مگر درباره تسلیم عین منقولی که شخص ثالثی آن را در تصرف دارد و مدعی مالکیت آن است.
یعنی تعهدی که در سند رسمی آمده، از راه اجرای ثبت قابل اجراست و نیازی به طرح دعوا در دادگاه نیست. افزون بر این، طبق قانون مدنی در برابر سند رسمی انکار و تردید پذیرفته نیست و طرف مقابل فقط میتواند ادعای جعل کند یا بیاعتباری سند را از جهت قانونی ثابت کند. قرارداد عادی چنین جایگاهی ندارد.
بیمه شخص ثالث در تنظیم سند رسمی خودرو چه نقشی دارد؟
ماده ۴۵ قانون بیمه اجباری خسارات واردشده به شخص ثالث در اثر حوادث ناشی از وسایل نقلیه، مصوب ۱۳۹۵، ارائه هرگونه خدمات به وسیله نقلیه فاقد بیمهنامه را برای راهنمایی و رانندگی، دفاتر اسناد رسمی و نهادهای مرتبط ممنوع کرده است. این ماده تعویض پلاک و تنظیم اسناد رسمی معاملات وسیله نقلیه را صریحاً نام میبرد.
تبصره ماده ۴۵ قانون بیمه اجباری دو استثنا دارد: انتقال وسایل نقلیه اسقاطی به مراجع ذیربط، و انتقال وسیله نقلیهای که خسارت بیمه بدنه گرفته به بیمهگر. پس بیمهنامه معتبر پیششرط تنظیم سند رسمی معامله خودرو است.
وکالتنامه فروش خودرو با حق توکیل چه اعتباری دارد؟
در بازار خودرو، انتقال اغلب با وکالتنامه انجام میشود. ماده ۶۵۶ قانون مدنی وکالت را عقدی میداند که یک طرف به موجب آن دیگری را برای انجام امری نایب خود میکند. ماده ۶۷۲ قانون مدنی وکیل را از وکالت دادن به دیگری منع کرده است، «مگر این که صریحاً یا به دلالت قرائن وکیل در توکیل باشد».
به همین دلیل، حق توکیل به غیر در وکالتنامههای فروش خودرو از نظر قانون مدنی محدودیتی ندارد و به اراده موکل بستگی دارد. اما وکالتنامه بهخودیخود انتقال مالکیت نیست و آثار آن با سند انتقال فرق دارد؛ اینکه در یک معامله مشخص کدام شکل سند مناسب است، به بررسی اسناد همان معامله بستگی دارد.
بابک خونساری، وکیل دادگستری و عضو کانون وکلای مرکز از ۱۳۸۲
